...

  Artysta jest twórcą piękna.
  Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki.
  Krytykiem jest ten, kto swe własne wrażenia piękna umie w odmiennej 
wyrazić formie, nowy im nadać kształt.
  Zarówno najwyższa, jak najniższa forma krytyki jest pewnego rodzaju
autobiografią.
  Kto w pięknie odnajduje sens brzydki, jest zepsutym,wcale nie będąc
czarującym. To błąd.
  Kto w pięknie odnajduje sens piękny, posiada kulturę. Ma przyszłość
przed sobą.
  Wybrani są ci, dla których piękno posiada wyłącznie znaczenie piękna.
Nie ma książek moralnych lub niemoralnych. Są książki napisane dobrze 
lub źle. Nic więcej.  
  Niechęć dziewiętnastego stulecia do realizmu jest wściekłością Kalibana,
widzącego w zwierciadle własną swoją twarz.
  Niechęć dziewiętnastego wieku do romantyzmu jest wściekłością Kalibana,
niewidzącego w zwierciadle swojej twarzy.
  Moralne życie człowieka stanowi część tworzywa artysty, ale moralność 
sztuki polega na doskonałym użyciu niedoskonałego środka.
Żaden artysta nie pragnie czegoś dowieść. Nawet rzeczy prawdziwe 
dadzą się dowieść.
  Żaden artysta nie posiada sympatii etycznych. Sympatia etyczna jest 
u artysty niewybaczalnym zmanierowaniem stylu.
  Żaden artysta nie jest neurasteniczny. Artysta może wyrażać wszystko.
  Myśl i język są dla artysty narzędziami sztuki. Cnota i występek są dla
artysty tworzywem sztuki.
  Ze stanowiska formy typem sztuki jest muzyka. Ze stanowiska uczucia 
typem jest sztuka aktorska.
  Wszelka sztuka jest zarazem powierzchnią i symbolem.
  Kto sięga pod powierzchnię, czyni to na własną odpowiedzialność.
  Kto odczytuje symbol, czyni to na własną odpowiedzialność.
  W rzeczywistości sztuka odzwierciedla widza, nie życie.
  Rozmaitość zdań o dziele sztuki dowodzi, że dzieło jest nowe,
skomplikowane i zdolne do życia.
  Niezgodność krytyków między sobą dowodzi zgodności artysty z sobą.
Możemy komuś wybaczyć, że stwarza coś użytecznego, dopóki dzieła 
swego nie podziwia. Jedynym usprawiedliwieniem dla człowieka, który 
stwarza coś bezużytecznego, jest wielki podziw dla swego dzieła.
  Każda sztuka jest bezużyteczna.




                                                                   Oscar Wilde  (P.D.G.)